قریب است



الله»

زخمی از خویشم. خیلی با خودم نامهربان بودم و هی می‌پرسم چه شد که بلورِ دلم را به صخره‌های سخت دریای مواج زدم: پی‌درپی و با تمام حجم غفلتی که آدمی می‌تواند داشته باشد؟ کاش اثر آن زخم دیرین، زود خوب شود و بتوانم زودتر پرواز کنم.

 

پ.ن.1. چگونه در بند خاک بماند آن‌که پرواز آموخته است؟  -حتی اگر پروازی نیمه‌جان را تجربه کرده باشد_

پ.ن.2. امروز، مثل روزهای دیگر نیست.

 

 

 


تبلیغات

آخرین ارسال ها

آخرین جستجو ها

دانلود آهنگ جدید فروشگاه خرید پیامکی وردپرس ماشین | هاست وردپرس | خرید هاست وردپرس | هاست مخصوص وردپرس کمیک ایران یادداشت های یه دخترِ اسفندی Conscious Cores تقویم فارسی مه یاس خدمات نوین دانلود کتاب زیست شناسی سلولی مولکولی لودیش فارسی pdf موتور کولر موتوژن